Bij een repatriëring wordt een vreemdeling zonder geldige verblijfstitel onder dwang van het grondgebied weggestuurd. De bestemming van een repatriëring kan zijn: het land van herkomst, een andere EU-lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van het verzoek om internationale bescherming (Dublin-overdracht), of een andere Europese staat die ermee instemt de persoon terug te nemen.
Refoulement verwijst naar de verwijderingsmaatregel die aan de grens wordt genomen, wanneer de persoon het Belgische grondgebied nog niet heeft kunnen betreden (meestal in luchthavenzones). In afwachting van deze terugdrijving kan de persoon ook worden vastgehouden (meestal in Transitcentrum Caricole).